Kodeks Etyczny Pracownika Caritas

Słowo Dyrektora Caritas Polska logo-Caritas-200

Drodzy Pracownicy Caritas w Polsce,
Benedykt XVI w swej pierwszej encyklice Deus Caritas Est zwrócił uwagę na profesjonalne przygotowanie pracowników kościelnych organizacji charytatywnych. Papież przypomniał, że kwalifikacje zawodowe oraz doświadczenie zawodowe nie są wystarczające. „Chodzi, bowiem o istoty ludzkie, a one zawsze potrzebują czegoś więcej niż technicznie poprawnej opieki. Potrzebują człowieczeństwa. Potrzebują serdecznej uwagi. Ci, którzy działają w instytucjach charytatywnych Kościoła, powinni odznaczać się tym, że nie ograniczają się do sprawnego wypełnienia tego,
co stosowne w danej chwili, ale z sercem poświęcają się na rzecz drugiego, w taki sposób, aby doświadczył on bogactwa ich człowieczeństwa. Dlatego takim pracownikom, oprócz przygotowania profesjonalnego, potrzeba również i nade wszystko (formacji serca): trzeba ich prowadzić ku takiemu spotkaniu z bogiem w Chrystusie, które by budziło w nich miłość i otwierało ich serca na drugiego, tak, aby miłość bliźniego nie była już dla nich przykazaniem nałożonym niejako z zewnątrz, ale konsekwencją wynikającą z ich wiary, która działa przez miłość (por. Ga 5, 6) ‘’ (Deus Caritas Est nr 31a).
Kościół od samego początku swej działalności charytatywnej, rozumianej, jako istotny element posługi duszpasterskiej, wielkie znaczenie przykładał do religijnej, duchowej i moralnej formacji zarówno duchownych, jak i świeckich angażujących się w jego imieniu i z jego mandatu w działalność dobroczynną. Apostołowie, nie mogąc osobiście zaradzić potrzebom wszystkich ubogich postanowili powołać do tego zadania siedmiu diakonów. W tym celu kolegium apostolskie określiło kryteria doboru kandydatów do posługi biednym: „Upatrzcie, zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobra sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie”
(Dz 6, 3). To ważna wskazówka dla nas: również dzisiaj należy stawiać wymagania moralne , religijne i duchowe pracownikom i wolontariuszom Caritas. Caritas w Polsce z wielkim wysiłkiem buduje i rozwija swe struktury pomocowe i opiekuńcze. Z dumą możemy dziś mówić o ogromnych wkładzie, jaki Caritas wnosi dobro wspólne Kościoła i naszej Ojczyzny. Dokonuje się on dzięki ogromnemu wysiłkowi dyrektorów, pracowników, wolontariuszy i darczyńców Caritas.
Powodem do satysfakcji i radości Caritas diecezjalnych oraz Caritas Polska są ludzie Caritas, które wypełniając swe codzienne obowiązki i zadania traktują je jako powołanie i służbę. Z myślą o nich powstał Kodeks etyczny pracownika Caritas, ukazujący w zwięzły i przystępny sposób zasady postępowania, wartości i postawy, cenione w środowisku Caritas. Jego treść zwraca uwagę na istotne wymagania, stawiane pracownikom Caritas w dziedzinie zawodowej, moralnej i religijnej. Ukazuje ideał pracownika Caritas oraz kierunek rozwoju.Caritas, zgodnie z art. 18 3b par. 4 Kodeksu Pracy, ma pełne prawo stawiać swoim pracownikom wymagania dotyczące życia etycznego i religijnego.
Jestem wdzięczny dyrektorom diecezjalnych Caritas za troskę o formację pracowników i wolontariuszy Caritas, której wyrazem była praca nad przygotowaniem naszego Kodeksu. Dziękuje za cenne uwagi i sugestie. Kodeks został zatwierdzony przez księży dyrektorów 8 marca 2012r., podczas rekolekcji zamkniętych w Sanktuarium Bolesnej Królowej Polski w Licheniu.
Zachęcam gorąco do zapoznania się z Kodeksem etycznym pracownika Caritas.
Mam nadzieję, że stanie się on inspiracją do refleksji w gronie dyrekcji i pracowników diecezjalnych Caritas, nad jakością i stylem naszej codziennej pracy.
Ks. Dr Marian Subocz
Dyrektor Caritas Polska

KODEKS ETYCZNY PRACOWNIKA CARITAS

Pracownicy kościelnej organizacji charytatywnej, jaką jest Caritas, poprzez wykonywanie swoich obowiązków zawodowych oraz pracę wolontariacką biorą udział w misji Kościoła. Angażując się w dzieła miłosierdzia Caritas stają się świadkami ewangelicznej miłości bliźniego. Oraz troski wspólnoty Kościoła o tych, którzy borykają się z cierpieniem i problemami materialnymi. Nakłada
to na nich obowiązek troski o rozwój zawodowy, duchowy i religijny; tak, aby swoją postawą, motywacją i działaniami dawali świadectwo miłości boga i bliźniego.Kodeks etyczny pracownika Caritas zawiera obowiązuje wszystkich pracowników standardy zachowań etycznych, odnoszących się do wykonywanych zadań, relacji z przełożonymi, współpracownikami i podopiecznymi.

I. Profesjonalizm i odpowiedzialność zawodowa pracownika Caritas.
1. Reprezentując kościelną instytucję charytatywną pracownik Caritas dba o jej dobre imię. Pracę
w Caritas postrzega jako powołanie i udział w charytatywnej misji kościoła.
2. Pracownika Caritas wyróżnia kultura osobista, dbałość o estetyczny wygląd, życzliwość, otwartość oraz służba dla innych w duchu ewangelistycznej miłości bliźniego. Pracownik jest zdyscyplinowany, punktualny i słowny.
3. Pracownik Caritas czuje się odpowiedzialny za zakres i jakość działań, do których się zobowiązuje, zleca innym bądź wykonuje. Powierzone obowiązki wypełnia z najwyższą starannością.
4. Pracownik Caritas racjonalnie dysponuje powierzonymi mu środkami finansowymi i materialnymi, unika marnotrawstwa oraz troszczy się o stanowisko pracy. Pracownik Caritas planuje czas pracy tak, by jak najowocniej go wykorzystać.
5. Pracownik Caritas respektuje przepisy prawne. Jego postawę cechuje uczciwość, transparencja działania oraz bezinteresowność i poszanowanie zasad sprawiedliwości i miłości społecznej. Nie wykorzystuje kontaktów służbowych dla osiągnięcia osobistych korzyści.
6. Pracownik Caritas podnosi stale swe kwalifikacje zawodowe, wiedzę oraz umiejętności poprzez formy doskonalenia i rozwoju zawodowego proponowane przez Caritas.
II. Relacje z pracodawcą i współpracownikami.
1. Pracownik Caritas jest lojalny wobec pracodawcy i współpracowników. Chętnie wykonuje polecenia przełożonych, angażując się w powierzone mu zadania i prace. Przestrzega zobowiązań podjętych wobec Caritas.
2. Pracownik Caritas nie lęka się innowacyjnych i twórczych rozwiązań problemów i działań. Korzysta z doświadczeń i dobrych praktyk oraz chętnie dzieli się swoimi osiągnięciami.
3. Pracownik Caritas kształtuje dobre relacje z innymi pracownikami, umożliwiające zgodną pracę zespołową. Jest koleżeński i uczynny.
4. Pracownik Caritas rozwiązuje sytuacje konfliktowe w duchu chrześcijańskiego przebaczenia i pojednania, szukając tego, co jednoczy zespół i służy dobru wspólnemu. Reaguje na nieprawidłowości i zaniedbania zgłaszając je przełożonym.
5. Pracownik Caritas jest dyskretny i zachowuje w tajemnicy informacje uzyskane podczas wykonywania obowiązków zawodowych. Szanuje prawo innych osób do dobrego imienia i prawdy, dlatego wystrzega się kłamstw, plotek, obmów i oszczerstw.
6. Pracownik Caritas aktywnie włącza się w działania wolontariatu pracowniczego, wielkodusznie angażując się w działania pomocowe, akcje i imprezy organizowane przez Caritas.
III. „Formacja serca” pracowników Caritas
1. Pracownik Caritas zarówno w pracy zawodowej, jak i życiu osobistym kieruje się zasadami wiary
i moralności chrześcijańskiej. Swoją postawą buduje innych i daje przykład wzorowego życia chrześcijańskiego.
2. Pracownik Caritas pogłębia swą motywacje działania poprzez czynne uczestnictwo w działaniach formacyjnych proponowanych przez Caritas.
3. Pracownik Caritas systematycznie przystępuje do sakramentów świętych, zwłaszcza sakramentu pokuty i pojednania oraz Eucharystii.
4. Pracownik Caritas poznaje nauczanie Kościoła na tematy związane z działalnością charytatywną oraz katolicką nauką społeczną.
5. Pracownik Caritas nie może przynależeć do organizacji i stowarzyszeń przeciwnych Kościołowi katolickiemu i odrzucających jego nauczanie religijno-moralne.

Kodeks etyczny pracownika Caritas został zatwierdzony przez dyrektora Caritas Polska
i dyrektorów diecezjalnych Caritas podczas rekolekcji zamkniętych dla dyrektorów Caritas w Polsce,
8 marca 2012r. w Sanktuarium Bolesnej Królowej Polski w Licheniu.

Komentarz do Kodeksu etycznego pracownika Caritas
Dlaczego Kodeks?

Od samego początku swej działalności Caritas w Polsce troszczy się o formacje religijną
i moralną pracowników i wolontariuszy, widząc w tym gwarancję właściwego wypełniania swej misji.
Impulsem dla szczególnej troski o rozwój duchowy, religijny i moralny pracowników Caritas stała się encyklika Benedykta XVI Deus Caritas et w której Ojciec Święty wychodząc z założenia, że „Caritas jest zawsze czymś więcej niż zwyczajną działalnością” charakteryzuje profil duchowy i religijny pracownika kościelnej organizacji charytatywnej ( Deus Caritas Est nr 34 ).
Powstały z inicjatywy Caritas Polska Kodeks etyczny pracownika Caritas został pomyślany jako narzędzie „formacji serca” i punkt wyjścia do dyskusji w środowisku Caritas o oczekiwaniach względem pracowników, stylu, jakości i specyfice pracy na rzecz ubogich. Prezentuje zbiór podstawowych zasad postępowania i wartości, będących trwałym punktem odniesienia dla działań etycznych. Nie tyle jest zamkniętym, wyczerpującym wszystkie sytuacje katalogiem zasad postępowania, ile zwróceniem uwagi na to, co najistotniejsze w postawie etycznej pracownika Caritas. Byłoby dobrze, gdyby dyrektorzy i pracownicy Caritas potraktowali Kodeks, jako źródło inspiracji postaw moralnych i zachętę do stałej formacji duchowej i religijnej.
Co jest najważniejsze?
Do kluczowych zasad wartości pracownika Caritas, wymienianych w Kodeksie należą:
a) sumienność – pracownik starannie i rzetelnie wykonuje powierzone mu obowiązki, starając się o najlepsze rezultaty swojej pracy. Troszczy się o powierzone mu mienie, sprzęty i urządzenia. Jest oszczędny, skromny oraz racjonalnie wykorzystuje i rozlicza powierzone środki materialne i finansowe. Tak planuje zajęcia, by najowocniej wykorzystać czas pracy. Jest zdyscyplinowany i punktualny. Powierzone obowiązki wykonuje rzetelnie, uczciwie, dotrzymuje zobowiązań.
b) uprzejmość i empatia – pracownika Caritas cechuje kultura osobista i zawodowa, estetyczny wygląd, życzliwość, otwartość, umiejętność wczuwania się w sytuację i położenie innych osób, nawiązywanie poprawnych relacji z przełożonymi, współpracownikami i petentami.
c) obiektywizm – pracownik Caritas w jednakowy sposób traktuje inne osoby, nikogo nie dyskryminuje, w swych działaniach kieruje się sprawiedliwością i prawdą.
d) troska o rozwój zawodowy – pracownik Caritas dba o podnoszenie swoich kwalifikacji zawodowych, wiedzy i umiejętności przydatnych w pracy. Pracownik Caritas stara się być kreatywny. Umie korzystać z doświadczeń i dobrych praktyk innych i chętnie dzieli się swoimi osiągnięciami.
e) odpowiedzialność – pracownik Caritas jest odpowiedzialny za swoją pracę i jej skutki, składane obietnice i zobowiązania
f) czystość intencji – pracownik Caritas dba o dobro Caritas oraz osób i społeczności, którym posługuje; nie działa w celu uzyskania korzyści osobistych lub materialnych, ale kieruje się dobrem wspólnym.
g) transparencja działania – pracownik Caritas podejmuje działania w sposób jawny i transparentny, przestrzega przepisów prawa oraz zasad moralnych zawartych w nauczaniu Kościoła.
h) dyskrecja – pracownik Caritas respektuje tajemnicę zawodową oraz prawo osób do dobrego imienia, prawdziwych informacji i dyskrecji. Nie nadużywa zaufania swoich przełożonych, współpracowników lub podopiecznych poprzez plotki, obmowy lub oszczerstwa.
i) współpraca – pracownika Caritas cechuje umiejętność pracy w zespole, gotowość do współpracy oraz podejmowania innowacyjnych i twórczych rozwiązań problemów. Chętnie uczy się od innych. Jest lojalny wobec pracodawcy oraz współpracowników i petentów. Reaguje na dostrzegane nieprawidłowości korzystając z drogi służbowej.
j) formacja religijna i moralna – pracownik Caritas troszczy się o swój rozwój religijno-moralny, biorąc udział w różnych formach pogłębienia formacji religijnej i duchowej proponowanej przez Caritas. Swoją nienaganną postawą moralną i zaangażowaniem religijnym daje świadectwo wierności Chrystusowi i Kościołowi.
Struktura
Dokument składa się z trzech części. Pierwsza poświęcona została obowiązkom pracownika. Kodeks etyczny zwraca uwagę na dbałość o dobre imię Caritas oraz troskę o rzetelne wypełnianie powierzonych zadań. Szczególną uwagę zwraca się na to, by pracownik podnosił swe kwalifikacje zawodowe, dbał o dobre relacje ze współpracownikami, twórczo i odpowiedzialne podchodził do swej pracy.Druga część Kodeksu etycznego odnosi się do relacji pomiędzy pracownikiem, a pracodawcą oraz współpracownikami. Zobowiązuje on pracownika do kształtowania relacji z innymi w duchu dyspozycyjności, koleżeństwa oraz rozwijania zgodnej współpracy. Ważne zadanie pracownika stanowi gotowość rozwiązywania konfliktów w oparciu o zasadę przebaczenia i empatii oraz szukania tego, co jednoczy zespół i służy osiąganiu dobra wspólnego.Ostatnia część Kodeksu etycznego pracownika Caritas została poświęcona obowiązkowi „formacji serca”, czyli rozwojowi duchownemu, moralnemu i religijnemu pracowników. Kodeks zwraca uwagę na konieczność pogłębiania religijnej motywacji działania poprzez osobistą i wspólnotową modlitwę oraz przystępowanie do sakramentów św., zwłaszcza sakramentu pokuty i pojednania oraz eucharystii. Kodeks zachęca do uczestnictwa z zorganizowanych formach życia religijnego, takimi jak rekolekcje, dni skupienia, pielgrzymki.
Jak wykorzystać Kodeks?
Kodeks etyczny jest dokumentem otwartym. Mówi o najważniejszych zasadach postępowania pracownika Caritas w Polsce. Zachęcamy wszystkich księży dyrektorów do propagowania Kodeksu wśród zatrudnionych w placówkach Caritas.
Chociaż niektórzy z nich kierują się własną etyką zawodową (np. osoby zatrudnione w ośrodkach wychowawczych, leczniczych), to nie wyklucza również stosowania zasad, zawartych w Kodeksie. Został on tak pomyślany, aby służyć wszystkim pracownikom Caritas.
Niniejszy dokument powinien stać się przedmiotem przemyśleń i twórczej dyskusji pomiędzy pracownikami Caritas. Podczas spotkań formacyjnych i szkoleń można do niego wracać, poddając wspólnej refleksji zarówno całość, jak i poszczególne części Kodeksu.

MODLITWA PRACOWNIKA CARITAS

Jezu Miłosierny, Tobie zawierzamy
Naszą służbę ubogim, strapionym,
Chorym i cierpiącym.
Bądź z nami tam, gdzie nas posyłasz.
Oświecaj nasz umysł,
Byśmy znajdowali rozwiązania trudnych sytuacji,
A kiedy nie będzie to możliwe,
Abyśmy ufnie powierzali je Tobie.
Daj nam łaskę bezinteresownej służby
Oraz chroń przed zniechęceniem
Rozczarowaniem lub zwątpieniem.
Niech Twoja łaska pomoże nam
Wzrastać w miłości do Boga i ludzi,
Abyśmy mogli cieszyć się wiekuistym szczęściem
I radością w niebie,
Gdzie nas oczekujesz z Maryją,
naszą Matką, aniołami i świętymi. Amen.