Statut Parafialnej Rady Duszpasterskiej

STATUT PARAFIALNEJ RADY DUSZPASTERSKIEJ

POWOŁANIE RADY, SKŁAD OSOBOWY I KADENCJA

1.
Zgodnie z dekretem Biskupa Ełckiego z dnia 30 grudnia 1997 roku, proboszcz każdej parafii na terenie Diecezji Ełckiej ma obowiązek powołać Parafialną Radę Duszpasterską (PRD), której on sam przewodniczy.

2.
Zadaniem PRD jest niesienie pomocy proboszczowi, z głosem doradczym, w jego posłudze duszpasterskiej.

3.
Skład PRD ma odzwierciedlać, na ile to możliwe, przekrój społeczny całej parafii z uwzględnieniem struktury wieku, zawodu, stanu, wykształcenia, a nawet zamieszkania; w tym ostatnim przypadku, w parafiach miejskich, głównie większych liczebnie, winny być reprezentowane wszystkie okręgi czy dzielnice; w parafiach typowo wiejskich – w PRD winni zasiadać przedstawiciele wszystkich wsi.

4.
Do PRD wchodzą z urzędu: proboszcz, wikariusze parafialni, rektor kościoła usytuowanego na terenie danej parafii, oraz nauczyciel religii; gdy jest ich więcej, przedstawiciel przez nich wybrany zwykłą większością głosów.

5.
Skład PRD z wyboru lub nominacji proboszczowskiej uzupełniają: przedstawiciel instytutu życia konsekrowanego, przedstawiciel świeckich parafian, którzy w powszechnym odczuciu całej wspólnoty parafialnej są godni takiej reprezentacji, przy czym głos decydujący w tej ocenie zawsze należy do proboszcza. Jeżeli swych przedstawicieli do PRD wybierają sami parafianie, np. w poszczególnych dzielnicach lub wioskach, elekcję zatwierdza proboszcz po uprzedniej konsultacji z dziekanem.

6.
Ilość członków PRD winna być dostosowana do wielkości i potrzeb parafii, nie może jednak liczyć mniej niż 10 i nie więcej aniżeli 30 osób.

7.
Powołanym członkom PRD nominację wystawia proboszcz w następującym brzmieniu: „W oparciu o Statut Parafialnej Rady Duszpasterskiej, zatwierdzony przez Biskupa Ełckiego w dniu 30 grudnia 1997 roku, niniejszym powołuję N.N. na członka Parafialnej Rady Duszpasterskiej parafii …………………, w dekanacie …………………, na okres 5-ciu lat. Życzę błogosławieństwa Bożego w wypełnianiu tej funkcji dla dobra naszej wspólnoty parafialnej:.
Miejscowość ………………., data ………………, podpis proboszcza
.

8.
Ustalony przez proboszcza skład PRD zatwierdza dziekan, zaś w parafiach dziekańskich jednostką nadrzędną jest Kuria. Zatwierdzenie należy uzyskać przed wystawieniem nominacji dla poszczególnych członków.

9.
Przed objęciem funkcji, członkowie PRD obowiązani są złożyć na ręce proboszcza – podczas niedzielnej Mszy św. – przyrzeczenie: „Ja N.N. przyrzekam Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu, iż powierzone mi członkostwo w Parafialnej Radzie Duszpasterskiej będę spełniał sumiennie w zgodzie z przepisami prawa kanonicznego. Tak mi dopomóż Bóg oraz Święta Ewangelia, której dotykam moją ręką”. Formułę tę wypowiadają poszczególni członkowie osobno względnie powtarzają ją razem za proboszczem, po czym podchodzą do ołtarza, aby dotknąć Ewangelię i złożyć na niej pocałunek.

10.
Kadencja PRD trwa pięć lat. Ci sami członkowie mogą być powołani na następną kadencję. Dopuszcza się możliwość przedłużenia kadencji PRD powagą proboszcza w składzie niezmienionym, uzyskawszy na to wcześniejszą zgodę dziekana. Wskazaną rzeczą byłoby, aby część PRD uległa odnowieniu, dając w ten sposób możność zasiadania w niej nowym członkom parafii.

11.
W uzasadnionych przypadkach proboszcz może odwołać członka PRD, zawiadamiając o tym dziekana i uzasadniając wobec niego swój zamiar. W parafiach dziekańskich należy odnieść się z tą sprawą do Kurii. Na rozwiązanie całej PRD w czasie trwania kadencji proboszcz musi uzyskać zgodę ordynariusza miejsca.

12.
Działalność PRD zostaje zawieszona z chwilą zawakowania parafii; nowy proboszcz – po kanonicznym objęciu urzędu – albo potwierdza dotychczasową PRD, albo na jej miejsce powoduje nową w ciągu trzech miesięcy, najpóźniej w ciągu pół roku.

KOMPETENCJA I DZIAŁALNOŚĆ RADY

13.
Zgodnie z kan. 536 § 1 Kodeksu Prawa kanonicznego PRD jest z natury rzeczy organem doradczym proboszcza, na którym wyłącznie spoczywa odpowiedzialność za całość apostolstwa.

14.
Do poszczególnych zadań PRD należy m.in.: pobudzanie i rozwijanie inicjatywy duszpasterskiej parafii, wspomaganie kapłanów w dziele apostolskim oraz pracy katechetycznej, wyrażanie opinii w sprawach dotyczących parafii (wyjąwszy kwestie materialne parafii, ponieważ te wchodzą w kompetencje Parafialnej Rady Ekonomicznej), budzenie odpowiedzialności wśród innych parafian, zajmowanie się akcją charytatywną w parafii, głównie co się tyczy osób starszych i chorych, rodzin wielodzietnych i rozbitych, zaniedbanych dzieci i młodzieży, docieranie do parafian stojących z dala od Kościoła, współdziałanie z proboszczem w realizowaniu podjętych decyzji, nigdy zaś wbrew jego woli.

15.
PRD może omawiać sprawy materialno-gospodarcze parafii wtedy, gdy mają one bezpośredni związek z duszpasterstwem (np. kościół i jego otoczenie, sale katechetyczne, pomoce do nauczania religii, itp.). Jednak dla dobra parafii wypada debatować nad nimi z Radą Ekonomiczną na wspólnym posiedzeniu.

16.
Zwoływanie PRD należy do proboszcza, przynajmniej raz na kwartał, ustalanie porządku obrad oraz pisemne zaproszenie na wyznaczoną sesję wszystkich członków.

17.
Przewodniczenie posiedzeniu PRD należy do proboszcza. Obrady odbywają się w urzędowych pomieszczeniach parafii.

18.
PRD winna wybrać spośród siebie sekretarza, do którego należy sporządzenie protokołów z poszczególnych posiedzeń; protokół ma być odczytany i przyjęty na kolejnym posiedzeniu celem dokonania analizy podjętych uchwał pod kątem ich realizacji. W przypadku niewykonania postanowień, należy podać tego przyczyny. Księgę protokołów przechowuje się w archiwum parafialnym, która podlega wizytacji dziekańskiej i biskupiej.

19.
Proboszcz podaje do wiadomości parafian informacje z posiedzeń PRD.

20.
Sprawy sporne między PRD a proboszczem rozstrzyga w trybie zwyczajnym dziekan jako instancja nadrzędna; dziekan też czuwa nad tym, by działalność PRD na jego terenie była prowadzona zgodnie z potrzebami całego Kościoła diecezjalnego i ku jego pożytkowi. W przypadku różnicy stanowisk, jakie mogą zaistnieć na linii PRD – dziekan, należy odnieść się do ordynariusza miejsca, do którego należy ostateczna decyzja.